Cis - długowieczny iglak: jak pielęgnować cisy

Cis to elegancka roślina iglasta, która pięknie prezentuje się w każdym ogrodzie. W parkach i ogrodach możemy spotkać jego dwie formy- krzaczastą i drzewiastą. Zaletą cisu jest to, że iglak ten znakomicie znosi cięcie, przez co nadaje się na żywopłoty i roślinne rzeźby.

Cis rośnie bardzo wolno. W wieku 30 lat dorasta do 3-4 m, najstarsze rośliny w Polsce mają 15 m. Jego drewno ma bardzo dobre właściwości – jest twarde i, choć cis to roślina iglasta, pozbawione żywicy. To bardzo cenny materiał, kiedyś chętnie używany do produkcji mebli oraz... łuków – bo jest elastyczny i znakomicie nadawał się do gięcia. Ta zaleta była bezpośrednią przyczyną nadmiernego wycinania cisów, już więc król Jagiełło w 1423 roku objął te drzewa ochroną. Zakaz wycinki cisów rosnących naturalnie trwa do dziś.

Atutem cisa są jego miękkie igły, które zdecydowanie ułatwiają cięcie oraz formowanie. Ten zabieg należy wykonywać w okresie wiosennym, co jednak nie oznacza, że późniejsze formowanie cisa jest zabronione (wręcz przeciwnie). Najpóźniej jednak przycinamy pod koniec września.

Charakterystyka

Cis może występować w dwóch postaciach, zarówno jako drzewo jak i krzew. Osiąga wysokość do 20 metrów. Korona rośliny jest gęsta i szeroka. Dodatkowo można wyróżnić wiele odmian uprawnych o zróżnicowanym ubarwieniu igieł, od zielonych po złoty. Najczęściej jednak igły są z wierzchu ciemnozielone, od spodu jaśniejsze, miękkie, spłaszczone i często łukowato wygięte. Kora młodych drzew jest zielonkawa. U starszych roślin czerwonobrązowa, łuszczy się wąskimi płatami. Ciekawym elementem dekoracyjnym otaczającym ciemnobrązowe nasiona są efektownie wyglądające czerwone osnówki. Jako jedyne z całej rośliny nie są trujące. Kształtem przypominają jagody.

Wybierając odpowiednie stanowisko należy pamiętać, że cis to roślina głęboko korzeniąca się (system korzeniowy gesty i zwięzły), a pod jego koroną panują specyficzne warunki i nie zaleca się sadzenia innych roślin, gdyż toksyczne właściwości igieł zatruwają glebę (nie często spotykana forma ochronna roślin).

Cis należy do roślin wolno rosnących, co wpływa na jago długowieczność. Niektóre osobniki dożywają nawet kilku tysięcy lat stając się lokalnymi atrakcjami turystycznymi.

Wymagania

Zaletą rośliny, są małe wymagania dotyczące stanowiska. Jednak najbardziej sprzyjające warunki dla cisa to wilgotne, półcieniste miejsca. Nie powinny być jednak zbyt bagniste. Dobrze, gdy podłoże jest przepuszczalne, próchniczne i zasobne w wapń. Najlepszym miejscem dla cisów jest północna część ogrodu, w której nie będą narażone na zbyt duże natężenie promieni słonecznych. Trafnym wyborem będzie posadzenie rośliny w miejscu zacisznym, osłoniętym od wiatru. Ze względu na dużą tolerancje na zanieczyszczenie powietrza, cisy mogą być sadzone na miejskich skwerach i parkach.

Pielęgnacja i zastosowanie

Aby nasza roślina miała ciekawą formę, należy pamiętać o regularnym strzyżeniu. Najlepszą porą będzie wczesna wiosna (tuż przed rozpoczęciem wegetacji).